หลักวิธีปฏิบัติที่จะทำให้เข้าสมาธิ  หรือเข้าฌานได้นานๆ โยคีบุคคลพึงปฏิบัติดังต่อไปนี้

๑.  เมื่อโยคีผู้ปฏิบัติธรรมคนใดสามารถเข้าสมาธิ  หรือเข้าฌานได้ครบ  ๑  ชั่วโมงแล้ว  ถ้ามีความประสงค์จะฝึกเข้าฌาน  ให้จิตแช่อยู่ในอารมณ์ของเรือนแก้ว  คือฌานนั้นให้นานยิ่งๆ  ขึ้นไป  เพื่อจะให้สำเร็จประโยชน์อันตนพึงประสงค์จากสมาธิ  หรือฌาน  เป็นต้นนั้น  ให้ฝึกเข้าสมาธิให้ได้  ๑  ชั่วโมง  เสียก่อน  แล้วฝึกให้ชำนิชำนาญจนสามารถเข้าได้ตามต้องการ  ออกได้ตามต้องการ  ไม่ให้ออกก่อน  และไม่ให้เลยเวลา  และเมื่อสามารถทำได้ครบ  ๑  ชั่วโมง  สมบูรณ์ดีอย่างนี้แล้ว  วันหลัง  (วันถัดมา)  ให้เดินจงกรมให้ครบ  ๑  ชั่วโมง  แล้วนั่งอธิษฐานจิต  ว่า  “สาธุ  สาธุ  สาธุ  ขอให้สมาธิจิตของข้าพเจ้าดับสนิทแน่นิ่งไป  ๒  ชั่วโมง”

๒.  เมื่อสามารถทำได้ครบตามกำหนด  ๒  ชั่วโมง  สมบูรณ์ดีอย่างที่กล่าวมาในข้อ  ๑  แล้ว  ให้หล่อเลี้ยงสมาธิ  (รักษาสมาธิ)  ไว้  ๒  วัน  ด้วยการรักษาสติ  อารมณ์ไว้  โดยการกำหนดสติให้ทันปัจจุบันธรรม  ตัดอารมณ์ที่เป็นอดีต  และอนาคตทิ้ง  เรียกว่า  สำรวมอินทรีย์  และทำความเพียรตามปกติธรรมดา  เพียงแต่ไม่ให้อธิษฐาน

๓.  เมื่อเลี้ยงสมาธิไว้ครบตามกำหนด  ๒  วันแล้ววันหลังให้เดินจงกรม  ๑  ชั่วโมง  แล้วนั่งอธิษฐานจิต  ว่า  “สาธุ  สาธุ  สาธุ  ขอให้สมาธิจิตของข้าพเจ้าดับสนิทแน่นิ่งไป  ๓  ชั่วโมง”  เมื่อสามารถทำได้ครบตามกำหนด  ๓  ชั่วโมงสมบูรณ์ดีแล้วให้หล่อเลี้ยงสมาธิไว้  ๔  วัน  โดยรักษาสติอารมณ์  ปฏิบัติไปตามปกติธรรมดา  เหมือน  ข้อ  ๒

๔.  เมื่อเลี้ยงสมาธิไว้ครบตามกำหนด  ๔  วันสมบูรณ์ดีแล้วให้เริ่มปฏิบัติต่อได้  โดยเดินจงกรม  ๑  ชั่วโมง  แล้วนั่งอธิษฐานจิต  ว่า  “สาธุ  สาธุ  สาธุ  ขอให้สมาธิจิตของข้าพเจ้าดับสนิทแน่นิ่งไป  ๖  ชั่วโมง”  เมื่อสามารถทำได้ครบตามกำหนด  ๖  ชั่วโมงสมบูรณ์ดีแล้วให้หล่อเลี้ยงสมาธิไว้  ๕  วัน  โดยรักษาสติอารมณ์ไว้  ปฏิบัติไปตามปกติธรรมดา  เหมือน  ข้อ  ๒

๕.  เมื่อเลี้ยงสมาธิไว้ครบตามกำหนด  ๕  วันสมบูรณ์ดีแล้วให้เริ่มปฏิบัติต่อได้  โดยเดินจงกรม  ๑  ชั่วโมง  แล้วนั่งอธิษฐานจิต  ว่า  “สาธุ  สาธุ  สาธุ  ขอให้สมาธิจิตของข้าพเจ้าดับสนิทแน่นิ่งไป  ๑๒  ชั่วโมง”   เมื่อสามารถทำได้ครบตามกำหนด  ๑๒  ชั่วโมงสมบูรณ์ดีแล้วให้หล่อเลี้ยงสมาธิไว้  ๗  วัน  โดยรักษาสติอารมณ์ไว้  ปฏิบัติไปตามปกติธรรมดา  เหมือน  ข้อ  ๒

๖.  เมื่อเลี้ยงสมาธิไว้ครบตามกำหนด  ๗  วันสมบูรณ์ดีแล้วให้เริ่มปฏิบัติต่อได้  โดยเดินจงกรม  ๑  ชั่วโมง  แล้วนั่งอธิษฐานจิต  ว่า  “สาธุ  สาธุ  สาธุ  ขอให้สมาธิจิตของข้าพเจ้าดับสนิทแน่นิ่งไป  ๒๔  ชั่วโมง”  แล้วนั่งสมาธิไปจนครบ  ๒๔  ชั่วโมง  

เมื่อสามารถทำได้ครบตามกำหนด  ๒๔  ชั่วโมงสมบูรณ์ดีแล้วพยายามฝึกให้ชำนิชำนาญ  ให้เข้าได้ตามต้องการ  ออกได้ตามต้องการ  ไม่ให้ออกก่อน  และไม่ให้เลยเวลา  เมื่อทำบ่อยๆ  จนชำนิชำนาญได้ที่แล้ว  นั่งเข้าสมาธิไป  ๒๔  ชั่วโมง  ก็เท่ากับเราเข้าสมาธิไปแค่  ๕  นาที  เมื่อชำนาญในการเข้า  การทรงอยู่ในสมาธิ  และการออกจากสมาธิสมบูรณ์ดีแล้ว  หากปรารถนาจะฝึกเข้าสมาธิ  ๓  วัน,  ๔  วัน,  ๕  วัน  หรือครบ  ๗  วัน  ก็ให้ปฏิบัติเหมือนดั่งที่กล่าวมาแล้ว  แต่ให้เลี้ยงสมาธิไว้ให้นานๆ  หน่อย  คือ  ๑๕  วัน  หรือ  ๑  เดือน  พยายามหาเวลาอธิษฐานเข้าสมาธินานๆ  ตามเวลาที่ตนต้องการสักครั้งหนึ่ง

สมาธินี้ต้องฝึกเข้าบ่อยๆ  ฝึกออกบ่อยๆ  เพื่อให้ได้ความละเอียดอ่อนของสมาธิ  และความคล่องแคล่วชำนาญในวสีทั้ง  ๕  คือ  ชำนาญในการนึก  ชำนาญในการเข้า  ชำนาญในการอธิษฐาน  ชำนาญในการออก  ชำนาญในการพิจารณา  เมื่อสามารถทำได้อย่างที่กล่าวมาแล้วนี้  ก็จะเป็นเหตุให้จิตของผู้นั้นมีพลัง  มีอำนาจ  มีอานุภาพ  มีสมรรถนะสูง  พร้อมที่จะยังประโยชน์  ให้เกิดขึ้น  และใช้ให้สำเร็จประโยชน์ตามความประสงค์ที่ตนอธิษฐานจิตไว้  ตามเหตุตามปัจจัยแห่งกำลังสมาธิของตนๆ